|
Wieś leży w dolinie Sanu, u stóp Gór Słonnych, w gminie Sanok, powiecie sanockim. Istnieje tu sklep spożywczy, restauracja, ośrodek wypoczynkowy i gospodarstwa agroturystyczne. Wieś jest skomunikowana autobusami PKS z Sanokiem.
Historia
Pierwsza historyczna wzmianka o Tyrawie Solnej pojawia się w 1402 roku, kiedy to wspomniana jest tzw. Tyrawa Minor (obecnie Wołoskiej) , co sugeruje istnienie również Tyrawy Maior. Kolejna zaś w 1424 roku, kiedy to żupnikiem solnym jest Matiasz ze Boisk. Jemu też w rok później król Władysław Jagiełło powierza osadzenie miasta Tyrawa, będąca dziś obecnym Mrzygłodem. Na jej terenie, na wzgórzu Diabla (Czarcia) Góra” nad Sanem naprzeciwko Mrzygłodu, gdzie odkryto ślady wczesnośredniowiecznego grodziska. Początkowo obecna Tyrawa Solna stanowiła jedna miejscowości z Mrzygłodem. Według miejscowej tradycji wylew Sanu i zmiana jego koryta doprowadziły do powstania dwóch miejscowości.
We wsi pozostały ślady istniejącego tutaj przemysłu solnego, między innymi studnia z której była wydobywana solanka. Znajduje się ona w przysiółku zwanym Podczernie. Sól eksploatowano tutaj ze źródeł solnych aż do końca osiemnastego stulecia, kiedy to władze austriackie zamknęły wydobycie.
Mieszkańcy wsi korzystali jednak nadal z tutejszej soli, szczególnie w okresach wojen i kryzysów. Ostatni raz odwarzano tutejszą solankę w czasie II wojny światowej.
Współcześnie warzy się sól, lecz jedyni w formie atrakcji turystycznej, podczas organizowanego w Mrzygłodzie jarmarku.
Zabytki
1. Dawna, filialna cerkiew greckokatolicka, pod wezwaniem Jana Chrzciciela. Od 1947 roku jest użytkowana jako kościół rzymskokatolicki Pierwotną, drewnianą cerkiew wzmiankowano już w 1679 roku. Obecna została zbudowana w 1837 r. następnie, przez cały dziewiętnasty wiek rozbudowywana. Odnawiano ją w 1927 roku oraz w latach dziewięćdziesiątych, dwudziestego stulecia.. Jest to obiekt orientowany, murowany, potynkowany, zewnętrznie dwudzielny. Dachy dwuspadowe, kryte blachą, nad nawą główną ośmioboczna pozorna wieżyczka sygnaturowa. Wieża o trzech kondygnacjach zwieńczona czterospadowym dachem. Wokół cerkwi pozostałości starego cmentarza. Świątynie zbudowano z fundacji Jereja Majckiego, proboszcza tyrawskiego, przez majstrów Wasyla Bułktrymyla, Gabriela Machowskiego oraz Andrzeja Dudę.
Świątynia jest drewniana, orientowana, trójdzielna, z dostawioną z przodu wieżą. Całość kryta blachą, nawa dachem dwuspadowym, wieża czterospadowym.
We wnętrzu piękna polichromia figuralna i ornamentalna z 1927 roku, wykonana przez Władysława Lisowskiego. Zachowana wyposażenie, współczesne cerkwi. Szczególnie interesujący, jest piękny ikonostas – dzieło Józefa Bogdańskiego, odrestaurowany w ostatnich latach. Po bokach ołtarze boczne, tworzące całość z ikonostasem. Jedno z najpiękniejszych wnętrz cerkiewnych na terenie sanocczyzny.
2. Dwie murowane kapliczki z dziewiętnastego wieku. |
;)
;)
;)
;)
;)
;)
)
)
)
